رشت 2
دیدمت اما،
آن نبودی
آن جلای خاطره
در مُغاک يادها نبودي،
با آنهمه
سرسبزي
شور
نشاط،
دريغا کنون
با اينهمه بزرگی
لبخند کوچکی
بر لب
شهروندانت نبودي،
در آن شب
شب جُمعة سترون
توهم، هم آوازنالة
هزاران غنچة نشکفتة
تازه آبادت نبودی.
همچُون کولشکن
شهرمن
دربرگير کيشکا يت،
که تو چون من
اسير ظُلمت
غُربت نبودی.
.
تازه آباد = گورستان رشت
کولشکن= مُرغ کُرک
کيشکا = جوجه مُرغ کُرک
Herz
Nicht ohne Grund
ist das Herz
im Körper verborgen,
so ist es
niemandem möglich,
seine Wunden und Blessuren
von Liebe zu sehen.
دل
بیهوده نیست
که دل
پنهان شده در سینه،
تا آشکار نشود
پیکر به آتش کشیده
و صورت سوخته اش
از عاشقی.
ساسان ورتوان
از سپیدرود تا لان*
آرزوهایم را
در شب ِ
سرد سترونی،
در آن شهر سُفالین
که در کوچه هاش
بدنبال رویام میگشتم
گُم کرده ام.
ریشه ام خُشک است
اما بر آنم
تا شاید نسیم
بوی نیلوفر به ارمغان آرد.
از سپیدرود گُذشته ام
آری ، زان رود ِ خروشان
و در کنار لان لنگر انداختم،
در زرد برگهای پائیز
بدنبال شکوفه میگردم؛
با نیم سو فانوسی
در دست
در تاریکی این شب ِ
بی انتها
بدنبال سوئی میگردم
یا روزنه ای شاید،
تا مرا با خود
به جشن نورها ببرد.
غرق نکردم
خویش را هنوز
در ژرفای
این رود بی جریان،
گـمُ نکردم
خویش را هنوز
در این جنگل ِ بی برگ،
ماندست در من هنوز
قطره ای زان رود سپید
ماندست در من هنوز
خاطری زان گـمُار* پرُ برگ.
ساسان ورتوان
لان *: رودخانه ای در مرکز آلمان که به راین میپیوندد
گمُار*: به گیلکی، بخشی از جنگل که از انبوهی بوته ها و درختان راه گذر ندارد .
