بلا می سر4
فـانـدر دنـود چومه بـیدیـن واهیلا بوستم بلا می سر
تی عشق واسی نام آویرو بیچاره بوستم بلا می سر
چندر تو زنی می پوشت سر گب
آستـانه گمـج تـی گب جـا آواره بـوسـته بلا می سر .
تـا کـی بــاورم بـــُـتـــر تـی واستی بلا می سر
جوف شیش ناره ا تاس تی واستی بلا می سر
درمان ناره می درد بی درمان
دیمیشته مرا کو کل پیچا تی واستی بلا می سر.
بلا می سر 2
من عاشق تی سورخه لبانم بلا می سر
کوترکی نی یم، جلد تی نیگایم بلا می سر
دانه فونوکون گوشنه چلیک ور
تی کوچه سر دوسته پایم بلا می سر.
بارش نواره تشنه دیله تره واسوخته بلامی سر
توفان نوکوده هیزارتا دار تره بکفته بلا می سر
اخما بازا کون بدا دتاوه مره آفتاب
من پیر گدایه تی وفایم بلامی سر.
از دست بوشوم جه بسگی ناله بوکودم من بلا می سر
ناله میانی تی نام فریاد بوکودم من بلامی سر
مرحم تو ای فارس بمی داد
داد میانی نانی چی غوغا بوکودم من بلا می سر.
بفارسی
من عاشق آن لب سرخ تو هستم عزیزم
کفتر نیستم ، جلد نگاه تو هستم عزیزم
دون مپاچ برای این گرسنه
من پا بسته سر کوچه تو هستم عزیزم.
باران نمی بارد، دل تشنه من برایت سوخت و خاکستر شد عزیزم
توفان نکرده هنوز هزار درخت برایت افتاده عزیزم
اخمهایت را باز کن و بگذار تا آفتاب برمن بتابد
من آن گدای پیر وفای تو هستم عزیزم.
آنقدر ناله کردم که از دست رفتم عزیزم
در میان ناله اسمت را فریاد زدم عزیزم
مرحم تو ای برس بفریادم
در میان داد غوغائی بپا کردم عزیزم.
بلا می سر
سالار توما م
دیلبرانی بلا می سر،
باهار نیدینه گول
تی مانستن بلا می سر،
قامت کی نیه
هرزه ویل سرو
با بشه پس،
لب بازا کونی
