1ـ بی خیر ، چوماچا سگه مانه، هم خانخایه گیره هم بیگانه .
مثل سگ "چوماچا"( روستائی در گیلان) هم صاحبخانه را میگیرد و هم بیگانه را.
2ـ بیشتاوسی شکمدار زنای گیل خوره ، اما نه هر گیلی.
شنیده ای زن حامله گلِ می خورد اما نه هر گلِی.
شنیدن کی بود مانند دیدن.
3ـ بیعاره گابه کون َ تورب فوخاستیدی ، خوسره واگردانه اونَ ولگَ بوخورد .
به ماتحت گاو تنبل ترُب فرو کردند، سربرگرداند و برگش را خورد.
4ـ پارسال فوکودیم گیلَ سر، ایمسال فوکونیم دیلَ سر .
پارسال غم و غصه ها را می ریختیم روی گِل ، امسال می ریزیم روی دِل .
5ـ پالان دوج خو تُخمه درزن نزنه .
پالان دوز به بیضهً خودش سوزن نمی زند.
آدم عاقل مُشت به نیشتر نمی زند .
6ـ پلا از شکم دواره ، مُحبت از دیل دنواره .
پلو از شکم می گذرد ولی محُبت از دل نمی رود .
7ـ پول بوشو کوتر بوشو آی وای می کوترزاکان .
پولم رفت ، کبوترم رفت، وای بر حال جوجه کبوترهایم .
8ـ پیچا کی پیره به ، به ایشپتکا ، گیله مرد کی پیره به ، تازه به کدخُدا.
گربه که پیر میشود ، میشود گربه پیره . مرد روستائی گیلان که پیر میشود ، تازه میشود کدخُدا.
9ـ پیربازارَ رنگَ نیده ، بادکوبه گبه زنه .
رنگ پیربازار( نام شهری در حومه رشت ) را ندیده ، از سفر باکو تعریف میکند .
10ـ پیله دریا اگر خو کونَ صدایا بیشتوه ، انَ دیل ترکه.
دریا اگر صدای خروش خودش را بشنود ، دلش از ترس می ترکد.
بی خبر شاد و با خبر فسرده است .
منبع:واژنامه زبان گیلکی از مرحوم احمد مرعشی.
